Ostatnie pożegnanie... PDF Drukuj Email

Nie zapomnijmy

ś.p. Kazimiery Podleckiej!

Wszystko mija -- przechodzi --

Oddala się, zacienia --

Na mgławej płynie łodzi

Ku morzu zapomnienia...

Władysław Orkan

Osoby związane w przeszłości i obecnie z Liceum Ogólnokształcącym w Pyrzycach przy ulicy Lipiańskiej 2 - na pewno nie zapomną znakomitej rusycystki, nauczycielki języka rosyjskiego Kazimiery Podleckiej, która odeszła do Domu Pana w dniu 28 października 2020 roku.

 

Urodzona 10 września 1945 r. w Potoczanach, przyjechała do Polski w 1958 roku. Przez następnych pięć lat uczyła się w Technikum Ekonomicznym w Lublinie Śląskim. Stąd udała się w 1965 r. do Gdańska, by studiować w Wyższej Szkole Pedagogicznej, na Wydziale Humanistycznym, filologię rosyjską. Dyplom magistra filologii rosyjskiej uzyskała 12 czerwca 1970 r. Po wakacjach, od 25 sierpnia 1970 r. została nauczycielką języka rosyjskiego w naszym Liceum Ogólnokształcącym, gdzie pracowała, bez przerwy, do emerytury, na którą przeszła 31 sierpnia 1998 r., podejmując dodatkową pracę w Liceum Ogólnokształcącym dla Dorosłych (1974-1975) i Zespole Szkół Rolniczych (1973-1974). Miała za sobą pracowitą i owocną drogę nauczyciela pedagoga i wychowawcy, doskonaląc systematyczne swoje umiejętności, zyskując stopnie awansu zawodowego, jak:

 

14.10.1974 – nauczyciel dyplomowanym szkoły średniej;

30.09.1980 – tytułu profesora szkoły średniej;

19.10.1985 – drugi stopień specjalizacji zawodowej.

Tymi dodatkowymi studiami były:

1983-84 – kurs specjalistyczny języka rosyjskiego w Kijowie;

dwusemestralne Studia Podyplomowe w zakresie filologii rosyjskiej (ukończone 25.04.1984);

kurs „Przygotowanie metodyczne nauczycieli języka rosyjskiego do realizacji nowego programu w LO” z oceną: bardzo dobry.

Pracowitość Pani Profesor Kazimiery Podleckiej przejawiała się również w prowadzeniu, przez wiele lat, kół poezji i prozy rosyjskiej w szkole i w Młodzieżowym Domu Kultury, organizowaniu tematycznych wieczornic, przygotowaniu uczniów do eliminacji Olimpiady Literatury i Języka Rosyjskiego, co potrafiła robić znakomicie: jej uczennica zajęła w 1980 r. czołowe miejsce w centralnych eliminacjach O. L. i J. R., a wcześniej, w 1973 – I miejsce w eliminacjach wojewódzkich tej olimpiady.

Będąc przewodniczącą zespołu samokształceniowego nauczycieli – przygotowała w roku szkolnym 1985/86, bardzo pouczającą, konferencję dla nauczycieli całego województwa zachodniopomorskiego, za co Oddział Doskonalenia Nauczycieli w Szczecinie nagrodził Ją specjalnym dyplomem uznania. Zresztą nagradzana była również nagrodami specjalnymi przez dyrektora szkoły i Inspektora Oświaty i Wychowania w Pyrzycach.

Przez całe lata pracy Pani Profesor, podkreślano Jej staranność jako nauczyciela: przygotowała funkcjonalną pracownię przedmiotową, zadbała o bogate środki dydaktyczne, uzyskiwała bardzo dobre wyniki nauczania. Prowadzone przez nią lekcje otwarte cieszyły się dużym uznaniem. Nic dziwnego, że uzyskiwała bardzo dobre oceny pracy. Była osobą niezwykle koleżeńską i uczynną. Nigdy nie była powodem jakiegokolwiek konfliktu w gronie nauczycielskim. Smutek po odejściu spośród nas Pani Profesor jest tym większy, że niedawno przed Nią odeszli z tego świata nauczyciele: Wiesława Gmur, Józef Jasiejko, Michał Szabo. Wierzymy, że z naszych serc, z naszej pamięci Pani Profesor nie zniknie nigdy!

Stanisław Janicki